گل سرخ

گل سرخ

گل سرخ

او مرا برد به باغ گل سرخ

و به گيسوهاي مضطربم در تاريكي گل سرخي زد

و سرانجام روي برگ گل سرخي با من خوابيد

اي كبوترهاي مفلوج

اي درختان بي‌تجربه يائسه، اي پنجره‌هاي كور

زير قلبم و در اعماق كمرگاهم اكنون

گل سرخي دارد مي‌رويد

گل سرخي، سرخ

مثل يك پرچم در رستاخيز

فروغ فرخزاد

از دفتر: «تولدی دیگر»