مــوج وحشـــی

گر به دریا افکند، دریا خوش است

گر بسوزاند در آتش، دلکش است

ای خوشا آن دل که در این آتش است

تا بینی عشق را آیینه‌وار

آتشی از جان خاموشت برآر

هر‌چه می‌خواهی به دنیا نگر

دشمنی از خود نداری سخت‌تر

عشق پیروزت کند بر خویشتن

عشق آتش می‌زند در ما و من

عشق را دریاب و خود را واگذار

تا بیابی جان نو خورشیدوار

عشق هستی‌زا و روح‌افزا بود

هر‌چه فرمان می‌دهد، زیبا بود

فریدون مشیری

از دفتر: «لحظه‌ها و احساس»